Kemal Orlov

Pomoc dla Kemala – walka o godne życie w świecie ciszy

Nazywam się Kemal Orlow, mam 7 lat i mieszkam w Warszawie. Moja mama pisze te słowa, ponieważ ja sam nie potrafię mówić. Choruję na autyzm w stopniu głębokim. Moja rzeczywistość to świat, w którym nie rozumiem słów, nie reaguję na własne imię i nie potrafię poprosić o pomoc.

Moja mama jest dla mnie całym światem, choć nawet nie wiem, jak ma na imię. Jestem od niej całkowicie zależny 24 godziny na dobę. Wymagam stałej opieki: noszę pieluchy, nie potrafię sam zjeść posiłku, a ze względu na silną wybiórczość pokarmową, jem tylko kilka wybranych produktów. Mama musi mnie karmić łyżeczką, dbając o każdy kęs.

Jesteśmy tu sami. Przyjechaliśmy z Ukrainy, uciekając przed wojną, ale w Warszawie nie mamy żadnej rodziny ani wsparcia. Mama nie może zostawić mnie samego nawet na chwilę, a ze względu na mój stan zdrowia nie mogę uczęszczać do standardowej szkoły. Codziennie walczymy

o przetrwanie. Naszym największym marzeniem nie są zabawki, ale opłacony czynsz, pieluchy

i jedzenie na stole. Każdy dzień to niepewność, czy jutro będziemy mieć dach nad głową.

Proszę Państwa o pomoc. Każda złotówka to dla nas szansa na bezpieczne jutro, na ciepły dom

i podstawowe produkty do życia. Chciałbym żyć tak jak inne dzieci, ale moja niepełnosprawność postawiła przede mną mur, którego bez Państwa wsparcia nie zdołamy pokonać.

Dziękujemy za każdą pomoc i otwarte serce.