Dogoterapia czyli terapia z merdającym terapeutą na czterech łapach

Autorka: Julia Szczygieł – fizjoterapeutka dziecięca Centrum Aktywnej Fizjoterapii Fundacji Avalon.

Dogoterapia (kynoterapia) to jedna z najbardziej naturalnych i przyjaznych form wspomagania rehabilitacji oraz edukacji. Opiera się na założeniu, że kontakt z psem – istotą akceptującą człowieka bezwarunkowo – potrafi przełamać bariery, których nie są w stanie pokonać tradycyjne metody terapeutyczne. To nie tylko „głaskanie pieska”, ale zaplanowany proces, który zmienia życie wielu osób na całym świecie! Mimo, że często kojarzy się głównie z dziećmi, jej zasięg jest znacznie szerszy.

Dla kogo jest dogoterapia?

Dzieci i młodzież – u najmłodszych dogoterapia sprawdza się w przypadku:

zespołu Downa oraz autyzmu (ułatwia nawiązywanie kontaktu wzrokowego i emocjonalnego),
mózgowego porażenia dziecięcego (MPD),
zaburzeń lękowych i nadpobudliwości (ADHD),
problemów z mową, słuchem lub wzrokiem.

Dorośli i seniorzy – w przypadku osób dorosłych pies pomaga w walce z:

depresją i stanami lękowymi,
samotnością i apatią (szczególnie w domach pomocy społecznej),
chorobami neurodegeneracyjnymi, takimi jak choroba Alzheimera czy Parkinsona,
rehabilitacją po udarach (motywacja do ćwiczeń ruchowych),
PTSD u żołnierzy po powrotach z misji.

Formy terapii z psem

Polskie Towarzystwo Kynoterapeutyczne wyróżnia trzy główne formy spotkań:

Spotkanie z Psem (SPP) – taki rodzaj spotkania ma charakter rekreacyjny. To luźne zajęcia, których celem jest sprawienie radości, relaksacja i przełamanie lęku przed zwierzęciem.
Edukacja z Psem (EPP) – w tym wypadku pies staje się „pomocą dydaktyczną”. Dzieci chętniej uczą się liczyć (np. licząc łapy lub przysmaki) czy czytać (czytanie z psem nie stresuje, bo pies nie ocenia błędów).
Terapia z Psem (TPP) – to profesjonalnie zaplanowany proces terapeutyczny, nastawiony na konkretny cel (np. poprawę chwytu dłoni czy naukę konkretnych słów). Jest dokumentowany i prowadzony we współpracy ze specjalistą (np. fizjoterapeutą czy logopedą). Jak w większości zajęć z terapeutą, terapie z udziałem psa mogą być prowadzone w formie zajęć indywidualnych lub grupowych. Zajęcia indywidualne pozwalają na pełne skupienie na potrzebach jednego pacjenta. Idealne dla osób z głębokimi zaburzeniami lub silnymi lękami. Zajęcia grupowe z kolei skupiają się na uspołecznieniu, nauce współpracy, nauce czekania na swoją kolej oraz zdrowej rywalizacji.

Wpływ dogoterapii na człowieka

Obecność psa pozytywnie wpływa na człowieka w wielu obszarach. W sferze fizycznej pomaga obniżyć ciśnienie krwi, poprawia koordynację ruchową i sprawność manualną oraz stymuluje wydzielanie hormonów szczęścia. W sferze emocjonalnej zwiększa poczucie własnej wartości, redukuje stres i daje poczucie bezpieczeństwa. W sferze poznawczej wspiera rozwój mowy, koncentracji i logicznego myślenia. Natomiast w sferze społecznej uczy empatii, szacunku dla granic innych oraz skutecznej komunikacji.

Wsparcie na czterech łapach

Dogoterapia to świetne narzędzie, które w rękach wykwalifikowanego terapeuty potrafi czynić cuda. Pies nie zastąpi lekarza ani leków, ale jest katalizatorem zmian – motywuje do wysiłku, którego pacjent bez towarzyszącego mu merdającego ogona mógłby się nie podjąć. W świecie pełnym technologii to właśnie powrót do pierwotnej więzi między człowiekiem a psem okazuje się być jednym z najskuteczniejszych sposobów na powrót do zdrowia i równowagi psychicznej.

Ten artykuł jest dostępny w Biuletynie „Widzialni z Fundacją Avalon” w którym znajdziesz wiele ciekawych artykułów i informacji. Zapraszamy do pobrania i przeczytania lipcowego numeru!

Przeczytaj lipcowy numer (PDF; 5MB)