„Fleak. Futrzak i ja”

Opowieść o akceptacji

Aleksandra Leleń – Public Relations, Fundacja Avalon

Główny bohater filmu – jedenastoletni Tomek – to istny wulkan energii. Chłopiec uwielbia ruch i sportową rywalizację z rodzeństwem. Tę beztroską codzienność przerywa niespodziewany wypadek, po którym chłopiec traci władzę w nogach i od tego momentu musi poruszać się na wózku. Wraz ze sprawnością fizyczną ulatuje jego dawna radość, ustępując miejsca narastającej frustracji i złości.

Wyobraźnia jako przestrzeń zdrowienia

W tej trudnej sytuacji w życiu Tomka pojawia się tytułowy Fleak – stworek z innego wymiaru, dzięki któremu chłopiec trafia do zaczarowanej krainy. Tam, dzięki magii, Tomek może znowu chodzić. I to byłby koniec historii? Cudowne uzdrowienie? Nic z tych rzeczy. Reżyser Jens Møller unika łatwych rozwiązań i nie robi z podróży Tomka zwykłej ucieczki od rzeczywistości. Zamiast tego pokazuje, jak w tym nowym świecie chłopiec musi stanąć twarzą w twarz ze swoimi lękami i złością.

Warstwa wizualna

Wizualna strona filmu bardzo dobrze współgra z całą historią. Twórcy stawiają raczej na czytelny kontrast – codzienność Tomka po wypadku staje się stonowana, co wyraźnie odcina się od bajkowego wymiaru, do którego zabiera go Fleak. Nowa kraina jest dynamiczna, pełna nasyconych kolorów i przeróżnych kształtów. Co ważne animacja 3D służy tu często pokazaniu emocji bohatera – te najtrudniejsze zyskują namacalny kształt, a finałowa sekwencja stanowi pełne napięcia zwieńczenie historii.

Muzyka jako dopełnienie historii

Na wyróżnienie zasługuje również ścieżka dźwiękowa, za którą odpowiada polski kompozytor – Łukasz Targosz. Muzyka we „Fleaku” to coś więcej niż tylko tło dla wydarzeń na ekranie. Płynnie prowadzi widza przez skrajne emocje: od powagi i napięcia związanego z trudną sytuacją bohatera po ciepło i radość podczas niespodziewanych przygód. Dźwięki doskonale dopełniają proces wewnętrznej przemiany Tomka.

Międzynarodowy projekt

Warto podkreślić, że „Fleak” to międzynarodowa koprodukcja. Za realizację tej animacji odpowiada fińskie studio Anima Vitae we współpracy z francuskim Godo Films, malezyjskim Anima Vitae Point oraz polskim studiem Animoon. Wspólna praca twórców z różnych zakątków świata zaowocowała niezwykle spójnym i dopracowanym scenariuszowo, wizualnie i muzycznie filmem.

OzN na ekranach

Cieszy też fakt, że na ekranach kin pojawiają się produkcje, w których główną rolę gra bohater z niepełnosprawnością. To świetny i bardzo potrzebny krok, ponieważ dzięki temu przełamujemy bariery, i wszyscy – niezależnie od wieku – możemy w naturalny sposób uczyć się empatii i oswajać się z niepełnosprawnością. Jest to niezwykle cenne zwłaszcza dla dzieci, które dzięki takim historiom już od najmłodszych lat uczą się otwartości na drugiego człowieka.

„Fleak. Futrzak i ja” to film, w którym wybrzmiewa szczere podejście do tematu akceptacji. Historia chłopca pokazuje, że pogodzenie się z utratą sprawności to często proces wymagający wytrwałości i cierpliwości wobec samego siebie.

Choć skierowany jest do dzieci od 7 roku życia, tak naprawdę to kino dla każdego. Film skłania do refleksji i wspólnych rozmów widzów w każdym wieku (wiemy z doświadczenia).

Film dostępny w kinach od 20 marca.

Materiały graficzne: Nowe Horyzonty

Ten artykuł jest dostępny w Biuletynie „Widzialni z Fundacją Avalon” w którym znajdziesz wiele ciekawych artykułów i informacji. Zapraszamy do pobrania i przeczytania majowego numeru!

Biuletyn „Widzialni z Fundacją Avalon” powstaje dzięki dofinansowaniu
Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych PFRON