Nasz serwis używa cookies. Szczegóły w Polityce prywatności. Możesz sam skonfigurować cookies w Twojej przeglądarce. Brak zmiany ustawień oznacza akceptację naszej polityki
Ślady w śniegu

 

Zapraszamy Państwa do zapoznania się z twórczością naszej Podopiecznej, która pisze pod pseudonimem Edyta.

 

 

Ślady w śniegu:

pies, wrony.

 

Ślady w śniegu:

złamana zapałka, patyk.

 

Ślady w śniegu:

złamane w pół czyjeś największe marzenie.

 

***

 

Świat robi się szary:

słowa pierzchają jak spłoszone ptaki.

Twardnieją, zmieniają się w komunikat.

Nie umiem ich obłaskawić.

 

Ale czasem wystarcza błysk:

samochód zaparkowany na rogu ulicy,

imię, które powinnam zapomnieć.

 

Barwy i słowa wracają,

świat znowu niesie zapach akacji.

 

***

 

Nikt jej nigdy nie wytyczył,

nie wyznaczył,

nie narysował.

 

Nie ma żadnej linii,

słupka,

budki wartownika.

 

To tylko cienka kreska

w czyjejś świadomości,

dla której przestałam istnieć.

 

Granica niespotykania,

za którą stałam się może mrówką

a może niebytem.

 

***

 

Tęsknię

za białą płaszczyzną,

polem,

niezapisaną kartką

 

Tęsknię

za brakiem szczegółu,

dzwonka,

informacji

 

Rygle, klucze, zakazy, drzwi

 

Zazdroszczę ptakom

Odsłony: 2346
Ulotkę wygenerowano: 8
Ulotkę wysłano mailem: 0

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Pomóż nam pomagać!