Nasz serwis używa cookies. Szczegóły w Polityce prywatności. Możesz sam skonfigurować cookies w Twojej przeglądarce. Brak zmiany ustawień oznacza akceptację naszej polityki
  • Fundacja Avalon, której misją jest pomoc osobom niepełnosprawnym i chorym oraz ułatwienie niepełnosprawnym fizycznie dostępu do profesjonalnej rehabilitacji, poszukuje osoby Czytaj więcej...
  • ZAPYTANIE OFERTOWE z dnia 10.02.2017 r. na przeprowadzenie audytów zewnętrznych projektów współfinansowanych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z siedzibą w Warszawie Czytaj więcej...
  • Dlaczego warto robić badania profilaktyczne? Które badania profilaktyczne trzeba wykonać i w jakim wieku? Co nam dają regularne badania i Czytaj więcej...
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Terapia zaburzeń struktur dna miednicy

Do struktur dna miednicy można zaliczyć:

- mięśnie przepony miednicy: m.dźwigacz odbytu, m. guziczny, m. zwieracz odbytu zewnętrzny, m. zwieracz odbytu wewnętrzny

- mięśnie przepony moczowo-płciowej: m. zwieracz cewki moczowej, m. zwieracz wewnętrzny cewki moczowej, m. poprzeczny krocza głęboki, m .poprzeczny krocza powierzchowny, m. opuszkowo-gąbczasty, m. kulszowo-jamisty

- mięsień gruszkowaty

- więzadła stawu krzyżowo-biodrowego, w tym najważniejsze w. krzyżowo-guzowe, w. krzyżowo-biodrowe, w. krzyżowo-kolcowe

- struktury połączenia kości krzyżowej z kością guziczną.

 

Każda z wyżej wymienionych struktur, zarówno te należące bezpośrednio do struktur miednicy mniejszej, jak i te będące z nimi w bezpośrednim związku, może ulegać dysfunkcjom, która polega na czynnościowej zmianie stanu tkanek (CZST).

 

Do głównych zaburzeń czynności struktur dna miednicy należą:

- przyczyny psychogenne (oparte o odruch bezwarunkowy, warunkowy, postawy ciała niskiej samooceny, typy zawieszeń emocji w ciele, wzorce kulturowe, urazy psychiczne)

- przyczyny antygrawitacyjne (przeciążenia statyczne)

- nierównowaga statyczna miednicy

- porody

- brak świadomości znaczenia struktur miednicy mniejszej

- urazy

 

Dysfunkcje te mogą dawać różne, często mylące objawy. Do najczęstszych objawów wynikających z CZST należą m.in.:

- czynnościowe zmiany w. krzyżowo-guzowego (dolegliwości okolicy krocza i zewnętrznych narządów płciowych, zaburzenia seksualne, bóle okolicy lędźwiowo-krzyżowej, bóle tylnej części kończyn, ból pięty i in.)

- CZST mięśnia gruszkowatego (np. objawy przypominające rwę kulszową)

- zaburzenia w okolicy kości ogonowej (np. kokcygodynia –samoistny ból kości guzicznej)

- CZST miedniczej części kości krzyżowej (może prowokować szereg dolegliwości bólowych okolicy lędźwiowo krzyżowej)

- wysiłkowe nietrzymanie moczu

- zaburzenia wypróżniania

 

Terapia struktur dna miednicy polega na ich mobilizacji per rectum („przez odbytnicę”). Pierwszą wykonywaną czynnością jest badanie palcem zabiegowym struktur dna miednicy w poszukiwaniu zmian czynnościowych. Terapeuta poszukuje pól punktów spustowych i pól punktów maksymalnie bolesnych w celu odnalezienia dostępu do aferencji (czyli dostępu do miejsca, przez które można wpłynąć na dany objaw), a co się z tym wiąże, do wygaszenia objawów. Robi się to najczęściej poprzez mobilizacje uciskowe i prowokowanie, tak aby odnaleźć objawy znane pacjentowi i móc efektywnie z nimi pracować.

 

Kolejnym elementem terapii struktur dna miednicy jest poprawa sprawności mięśni przepony miednicy i przepony moczowo-płciowej, poprzez zbadanie możliwości rozluźnienia dowolnego skurczu, a także ich koordynacji.

 

Główne wskazania do zabiegu mobilizacji per rectum:

- ból kości ogonowej (kokcygodynia)

- wrażliwość uciskowa koniuszka kości ogonowej

- bóle lędźwiowe, lędźwiowo-krzyżowe, krzyżowe

- rwa kulszowa gruszkowata

- dolegliwości bólowe, których przyczyną jest CZST więzadeł

- wzorce reagowania na stres

- niesprawność struktur dna miednicy

 

Główne przeciwskazania do terapii per rectum:

- czynne żylaki wewnętrzne i zewnętrzne

- krwawienie z odbytu

- choroby strukturalne i organiczne końca układu pokarmowego

- świeże złamania w okolicy guzicznej

- niewyrażenie zgody pacjenta

 

Terapia per rectum ma wiele zalet, między innymi bezpośredni dostęp do struktur niedostępnych innym badaniom palpacyjnym (badanie dotykiem). Przez to, że powyższe struktury nie są dostępne z zewnątrz, niejednokrotnie są pomijane w terapii, a ich znaczenie w procesie zdrowienia jest bagatelizowane. Kolejną trudnością, która wpływa na omijanie tego obszaru jest czynnik kulturowy i trudność z jego przezwyciężeniem.

 

Opracował Paweł Ruszczuk (fizjoterapeuta) na podstawie „Terapiii Manualnej Holistycznej”, Tom I, Andrzej Rakowski, Poznań 2011

 

Zdjęcie główne pochodzi z tej strony.

 

Odsłony: 3739
Ulotkę wygenerowano: 10
Ulotkę wysłano mailem: 0

opp fundacja 750200 uruchom 1

Pomóż nam pomagać!

opineo avalon 2017